Je raad het. Ik heb onze prachtige love-baby Rhonda weer voor een paar weekjes op de pauzeknop gezet. Ik moet het bekennen. Het is waar. Ik ben weer g e l d aan het verdienen. We leven in een gure wereld.
Hier wat details en afgekeurde schetsen van waar ik dan nu mee in de weer ben. Allemaal best leuk, hoor. Allemaal eerlijk werk. Maar ik droom elke dag van de laatste tekening. Dat ik weer verder kan met Rhonda. Een en ander natuurlijk onder het striktste embargo.
Inmiddels trouwens een aardige uitnodiging van de organisatie van de stripdagen gekregen om te komen signeren in de stand van Stripschrift. Leuk! Maarre is vast geen rijke club. Zou het brutaal zijn om toch een soort vergoeding te vragen voor zo'n hele dag signeren? Kost me toch een hele (werk)dag.














